Cenab-ı Hak, Azrail aleyhisselâma:

«Ya Azrail! Bir kimsenin ruhunu alırken hiç üzüldüğün oldu mu?», diye sordu. O:

Ya Rabbi her şey Sana malûm... Yalnız bir kulunun ruhunu alırken çok üzüldüm. O da bir gemi dalgalar arasında parçalanıp batmıştı. Fakat o gemide kundakta bir bebek vardı. Anasının ölümü em-rolunmuştu. Bebeğin. annesinin ruhunu alırken çok üzüldüm. Sonra o, bebek bir tahta parçasının üzerinde karaya çıkarak kurtuldu ve öksüz kaldı, dedi.

Bu sefer Hakteâlâ: «Sevinerek ruhunu aldığın bir kimse hatırlıyor musun?» diye sual etiğinde, Azrail (a.s.):

Evet Ya Rab! Zalim bir hükümdar vardı. Halk ondan bîzar kalmıştı, işte o zalim Sultanın ruhunu kabzederken de sevindim, dedi. Allah (c.c.):

«Kim olduğunu hatırlıyor musun, o zalim padişahın?»

Azrail aleyhisselâm:

Hayır hatırlamıyorum Ya Rab, deyince Cenabı Hak şöyle buyurdu:

«Hani o anasının canını üzülerek kabzettiğin bebek var ya, işte odur o zalim padişah!..»

Çok ilginç..

çok glz bi paylaşımm

vaybee

çok güzel.işte neyin hakkımızda hayırlı olduğunu bilmeden bizde isyan eder dururuz.bi de düşünsek Allah'ın zaten hakkımızda herşeyin en iyisini düşündüğünü..

paylaşım için tşkkr...